جلسه سوم-توضیحات و انواع داده و متغیر ها

نحوه ایجاد توضیحات(Comment) در برنامه :

در برنامه ها گاها لازم است توضیحاتی بنا بر نیاز نوشته شود تا در مراجعه های بعدی ویا ارائه سورس به برنامه نویسان دیگر ، ساختار برنامه قابل درک باشد. توضیحات توسط کامپایلر جاوا ترجمه نمیشوند . نحوه نوشتن توضیحات در برنامه به صورت زیر میباشد :

توضیحات تک خطی

//This is a Comment

توضیحات چند خطی

/* Comment Line 1

Comment Line 2 */

 

انواع داده ها :

یک برنامه از دو بخش کد و داده تشکیل شده است که داده معرف یک ارزش خاص است به عنوان مثال عدد پی (π)با مقدار ۳.۱۴ یک داده از نوع عددی و اعشاری است. در جاوا انواع داده ها پشتیبانی میشوند.

 

  • نوع داده منطقی که ارزش درستی یا نادرستی را مشخص می کند با کلمه کلیدی booleanبا مقادیرtrue به معنی درستی و false به معنای نادرستی.
  • نوع کاراکتری می تواند کاراکتر هایی مانند“A”,”b”,”۱” را ذخیره کند و با کلمه کلیدی char مشخص می شود. نوع کاراکتری فقط یک کاراکتر را نگهداری می کند.
  • رشته ها در زبانهایی مانند C\C++ به صورت آرایه ای از کاراکتر ها هستند اما در جاوا این گونه نیست. رشته ها در واقع شی ء هستند و چون جاوا رشته ها را به صورت شی ء پیاده سازی می کند قابلیت های زیادی برای مدیریت آن دارد که هم قدرتمند هستند و هم آسان.رشته ها جزو داده های استاندارد جاوا محسوب نمیشوند. برای معرفی یک رشته از کلمه کلیدی String استفاده میگردد.

 

متغیر ها (Variables):

متغیر نامی برای محلی از حافظه است که مقداری در آن ذخیره می شود. .متغیرها درجاوا دارای نوع داده ، نام و مقدار می ‌باشند.

نحوه اعلان متغیرها در جاوا به شکل زیر می باشد:

type identifier [ = value][, identifier [= value] …] ;

مثال :

float Pi=3.14;

سه روش برای مقداردهی متغیرها وجود دارد:

۱-هنگام اعلان متغیر ها(مقادیر اولیه (Initialization))

۲-پس از اعلان متغیر ها و از طریق دستور انتساب(عملگر =)

۳-پس از اعلان متغیر ها و با دستورات ورودی

قواعد نام گذاری متغیر ها :

۱-نام متغیر با یک حرف یا خط زیر(_) یا علامت دلار($) شروع می شود.

۲-نام متغیر ترکیبی از حروف، ارقام، خط زیر و علامت دلار است.

۳- کلمات رزروی نمی توانند به عنوان نام متغیر بکار روند.

۴-نام متغیر می تواند هر چند کارکتری باشد.

۵-حرف اول نام متغیر با حرف کوچک مشخص می شود و چنانچه نام متغیری از چند کلمه تشکیل شده باشد، نام هر کلمه با حروف بزرگ شروع می شود.

 

مثالها :

تبدیل نوع داده ها :

در جاوا امکان تخصیص یک مقدار به متغیری از نوع دیگر امکان پذیر میباشد. یا دونوع داده جهت مقدار دهی سازگارهستند که در این صورت عمل تبدیل نوع به صورت خودکار انجام میشود. به عنوان مثال امکان مقدار دهی یک عدد صحیح از نوع int در یک متغیر اعشاری از نوع float وجود دارد. مثال :

int a=10;

float b=a;

اما چنانچه نوع داده ها ناسازگار باشند. مثلا عدد اعشاری را در متغیر صحیح مقدار دهی کنیم. برای انجام اینکار باید از تبدیل نوع صریح استفاده کنیم. به صورت زیر :

float a=10.35;

int b=(int) a;

در این مثال متغیر از نوع float را پس از تبدیل در یک متغیر از نوع int مقداردهی نمودیم. مثال :

محدوده دستیابی و دوره حیات متغیرها :

هر بلوک محدوده ای را تعیین می نماید که متغیرهای تعریف شده در آن مختص همان محدوده و زیر بلوکهای آن هستند و در بلوکهای دیگر قابل دسترس نمی باشند.به عنوان مثال متغیرهایی که در یک تابع تعریف می شوند در تابع دیگر قابل دسترس نیستند.با توجه به این مساله می توان متغیرهایی در سطح کلاس تعریف نمود که در این صورت این متغیرها در تمام توابع کلاس قابل دسترس هستند چرا که بلوکهای توابع زیر بلوکهای کلاس هستند.

مثال:

خروجی:

x and y:10 20

x is 40




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code